Zawijaj tekst lokalnie do stałej szerokości - twarde łamanie wierszy w wybranej kolumnie. Nic nie jest wysyłane.
Przetwarzanie lokalnie na Twoim urządzeniu ...
0%
Twoje pliki nigdy nie opuściły urządzenia
Nie. Wszystko działa w Twojej przeglądarce - Twój plik nigdy nie opuszcza urządzenia. Jak to sprawdzić
Zawijanie tekstu wstawia twarde łamania wierszy, tak aby żaden wiersz nie był dłuższy niż wybrana przez Ciebie szerokość. Jest to przydatne dla e-maili w czystym tekście, komentarzy w kodzie, plików README, opisów commitów lub każdego kontekstu o stałym limicie kolumn (często 72 lub 80). Narzędzie łamie wiersze tam, gdzie to możliwe, na granicach słów, aby słowa nie były dzielone.
Ustaw maksymalną szerokość w znakach. Każdy wiersz jest zawijany na nowo, aby się zmieścił; słowo dłuższe niż szerokość pozostaje w całości i może wystawać, zamiast być przecinane w środku. Istniejące podziały akapitów są zachowywane.
Wszystko działa całkowicie lokalnie w Twojej przeglądarce (bez wysyłania, nawet offline) - Twój tekst nigdy nie opuszcza urządzenia. Zawijanie zmienia tylko to, gdzie wypadają łamania wierszy, nigdy samych słów.
| Formaty wejściowe | Wprowadzanie tekstu |
|---|---|
| Format wyjściowy | TXT |
| Przetwarzanie wsadowe | Nie |
| Przetwarzanie | Lokalnie w przeglądarce (JavaScript) |
| Przesyłanie plików | Brak |
Ograniczenia: Wstawia twarde łamania wierszy na granicach słów, aby żaden wiersz nie przekraczał wybranej szerokości (domyślnie 80). Słowo dłuższe niż szerokość wystaje, zamiast być dzielone. Czysta arytmetyka tekstu; słowa pozostają bez zmian.
Nie. Zawijanie działa całkowicie lokalnie w Twojej przeglądarce - nawet offline. Twój tekst nigdy nie opuszcza urządzenia.
Nie. Słowo dłuższe niż szerokość pozostaje w całości i wystaje poza wiersz, zamiast być przecinane w środku.
80 znaków, częsty limit; możesz ustawić dowolną szerokość, jaką chcesz.
Tak. Istniejące puste wiersze i podziały akapitów są zachowywane; na nowo zawijane są tylko zbyt długie wiersze.
Tak. LF, CRLF i stary znak końca wiersza Mac (CR) są rozpoznawane; wynik jednolicie używa prostych znaków końca wiersza (LF).