Genereer UUIDs (versie 1, 4 of 7) lokaal in je browser: cryptografisch willekeurig en direct, zonder upload.
Nee. Alles draait in je browser - je bestand verlaat je apparaat nooit. Zo is dat verifieerbaar
Een UUID (Universally Unique Identifier, RFC 9562) is een identificatiecode van 128 bit die praktisch gegarandeerd uniek is zonder dat een centrale instantie hem hoeft uit te delen. Precies daarom zijn UUIDs de eerste keuze voor databasesleutels, bestands- en objectnamen, correlatie-IDs in logs of overal waar twee onafhankelijke systemen identificatiecodes moeten aanmaken die elkaar nooit in de weg zitten. Deze generator maakt ze direct in het gewenste aantal.
Je kiest tussen versie 4 en versie 7. Versie 4 bestaat bijna volledig uit toeval en is de gangbare standaard wanneer de volgorde er niet toe doet. Versie 7 zet een tijdstempel vooraan, zodat de waarden chronologisch sorteerbaar zijn: vaak sneller als primaire sleutel in moderne databases, maar het verraadt bewust het ongeveer tijdstip van aanmaken. In beide gevallen komt het toeval uit de cryptografisch veilige bron van de browser (Web Crypto), niet uit een zwakke pseudo-willekeur.
Het genereren gebeurt volledig lokaal in je browser in puur JavaScript: er is geen invoer, er wordt niets geupload, niets opgeslagen en geen externe bibliotheek van een CDN geladen. Optioneel kun je de waarden in hoofdletters uitvoeren of de koppeltekens weglaten (32 pure hex-tekens). Het resultaat verschijnt als tekstbestand met een UUID per regel dat je kunt downloaden.
| Invoerformaten | Geen bestand (generator) |
|---|---|
| Uitvoerformaat | TXT |
| Batchverwerking | Nee |
| Verwerking | Lokaal in de browser (JavaScript) |
| Bestandsupload | Geen |
Beperkingen: UUIDs zijn identificatiecodes, geen geheimen: ze zijn niet geschikt als wachtwoord of sleutel, gebruik daarvoor de wachtwoordgenerator. Versie 4 is praktisch botsingsvrij, maar niet wiskundig gegarandeerd uniek. Versie 7 maakt het tijdstip van aanmaken grofweg zichtbaar (zo werkt de sorteerbaarheid). Per keer worden maximaal 1000 waarden gemaakt.
Nee. Er is geen invoer; de waarden ontstaan volledig lokaal in je browser en worden niet opgeslagen of verzonden.
Versie 4 is bijna puur toeval (geen volgorde). Versie 7 zet er een tijdstempel voor, is daardoor chronologisch sorteerbaar en vaak een betere databasesleutel, maar verraadt het ongeveer tijdstip van aanmaken.
Praktisch gezien wel. Bij versie 4 is de kans op een botsing zo klein dat ze in de praktijk verwaarloosbaar is; alleen een centrale uitgifte is echt gegarandeerd uniek.
De cryptografisch veilige bron van de browser (Web Crypto), niet een zwakke pseudo-willekeur. Dat beschermt tegen voorspelbare waarden.
Een vaste UUID die het soort naam bepaalt (DNS voor domeinnamen, URL, OID of X.500). De vier standaardnaamruimtes komen uit RFC 9562/4122; je kunt ook je eigen UUID als naamruimte invoeren.
Beter van niet. Een UUID is een identificatiecode met een vaste structuur, geen geheim. Gebruik voor wachtwoorden de wachtwoordgenerator met instelbare lengte en tekenkeuze.